Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/428 K.2019/8130

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık ...’ın temyize gelmeyen diğer sanık ve dosyası ayrı suça sürüklenen çocuk ile yakalandıkları sırada eylem nedeniyle müracaatı olmayan katılana ait oto teybini nereden çaldıklarını göstererek iadesini sağlamaları ancak oto teyp çalınırken kablolara zarar verilmesi nedeniyle 100 TL zararının oluşması nedeniyle katılandan sanığın kısmi iade ve tazmine rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre TCK’nun 168/1-4 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)-Sanık hakkında mahkemece 20.10.2010 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği bu kararın 30.11.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın suç tarihi 01.08.2011 olan Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/42 Esas ve 2012/1164 sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine hükmün 22.05.2014 tarihinde açıklandığı, açıklanan hükmün TCK’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, bu kararın sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi tarafından bozulması üzerine bozma ilamına uyma kararı verilerek hırsızlık suçundan kurulan 13.09.2018 tarihli hükmün inceleme konusu olduğu anlaşılmakla;

sanık hakkında 22.05.2014 tarihinde verilen hükmün 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesi kararı sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, bozma ilamına uyularak verilen kararda da CMK’nun 326/son maddesi gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesi uyarınca erteleme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,