Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/5082 K.2019/14955

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)UYAP'tan alınan güneşin doğuş batış çizelgesine göre, olay tarihinde yaz saati uygulamasının mevcut olduğu, güneşin suç tarihinde yaz saati ile 20.33’te battığı, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 21.33’ten sonraki zaman diliminin gece vakti olduğu, tanık ...’in beyanına göre sanığın arpa çuvallarını saat 22.00 sıralarında satmaya getirdiği dikkate alındığında, suçun gece sayılan zaman diliminde gerçekleştiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret oldukları kararda tartışılmadan sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nun 143. maddesi uygulanmak suretiyle hırsızlık suçundan fazla cezaya hükmolunması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.11.2015 tarih, 2014/12-388 Esas ve 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle TCK'nın 51/3. maddesine aykırı davranılması,

3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkartılması ile sanık hakkında TCK'nun 142/1-b, 62, 51. maddeleri uyarınca tayin olunan sonuç cezanın “1 yıl 8 ay hapis cezası” olarak belirlenmesi ve hüküm fıkrasındaki TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin “1 yıl 8 ay” olarak değiştirilmesi ile T.C.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına yönelik bölümlerin çıkartılması ile yerlerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1-Sanık, müşteki ve tanık ifadeleri, olay yeri inceleme raporu formu ve dosya içerisindeki olay yeri fotoğraflarının incelenmesinde, eylemin gerçekleştiği yerin içerisinde oturum olmayan, eşya bulunmayan ve depo olarak kullanılan camları kırık bina içerisinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında unsurları oluşmayan konut dokunulmazlığının ihlali suçundan sanığın beraati gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Suç saati kesin olarak tespit edilememesine rağmen sanık hakkında TCK’nun 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Eylemin birden fazla kişi ile gerçekleştirilmiş olduğu kabul edilmesine rağmen sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK’nun 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,