Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/5309 K.2019/14153

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın soruşturma aşamasında alınan beyanında, hırsızlığın meydana geldiği konteynırın kapı kilidinin kırılmış olduğunu beyan ettiği, dosya içeriğindeki Görgü Tespit Tutanağında da, kapı kilit yerlerinin boş olduğu, kapıda zorlamanın olduğunun tespit edildiği, her ne kadar iddianamede mala zarar verme suçuna ilişkin sevk maddesi yer almasa da, iddianamenin anlatım kısmında “...içinde inşaat malzemeleri bulunan kilitli konteynırın kilidi kırılarak...” denilmek suretiyle, TCK’nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde, ayrıca dava açılması imkanı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Soruşturma aşamasında, 11/05/2014 tarihli bilgi alma tutanağıyla kollukta ifadesine başvurulan ...’ün, saat 21:30 sıralarında hırsızlığın meydana geldiği konteynırın yanında... plaka sayılı minibüsün durduğunu, şüphelendiği için minibüsün plakasını aldığını ve ertesi gün müştekiye haber verdiğini beyan ettiği, 11/05/2014 tarihli polis tutanağıyla da tanık ...’ün ifadesi alınmak üzere emniyete getirilen sanığı tanıyarak olay tarihinde... plaka sayılı minibüsü kullanan şahsın sanık ... olduğunu söylediğinin tutanak altına alındığı,

15/04/2015 tarihli celsede ise tanık ...’ün “Ben konteynırdan hırsızlık yapıldığını görmedim, minibüs plakasını almadım, polislere plaka numarası vermedim, minübüsü kullanan şahsı göremediğim için karakolda da ...’ı teşhis etmedim, şimdiki ifadem doğrudur.” şeklinde tamamen aksi yönde beyanda bulunması karşısında.

11/05/2014 tarihli tutanaklarda imzası bulunan, zabıt mümzisi polis memurlarının tanık sıfatıyla dinlendikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, adı geçen polis memurları dinlenmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,