Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/5449 K.2019/15844

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki olumlu tutum ve davranışları, lehine nazara alınarak TCK'nun 62. maddesi uygulanmasına karar verildiği halde, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, sanığın sabıkalı geçmişi yargılama sürecindeki tutum ve davranışları pişmanlık duyduğuna dair kanaat oluşmaması nazara alınarak TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükümlerde çelişki yaratılması,

2-Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemini birden fazla kişi tarafından birlikte işlediği sabit olduğu halde, hakkında TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının yeniden değerlendilmesinde zorunluluk bulunması,