Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/5470 K.2019/15835

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24/01/2017 tarih, 2014/5-274 Esas ve 2017/25 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak 6 yıl hapis olarak belirlenmesi sırasında; " Suçun işleniş biçimi ve sanığın amacı " biçiminde;

konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sırasında ise "Suçun işleniş biçimi ve sanığın amacı" şeklinde gerekçe gösterilmiş her üç suça ilişkin hüküm kurulurken temel cezanın tayininde gösterilen gerekçeler bire bir aynı olduğu ve TCK'nun 61. maddesinde yer alan ibarelerin tekrarı niteliğindeki soyut gerekçelerle hırsızlık suçundan teşdiden, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından ise asgari hadden hüküm kurulması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,