Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/5635 K.2019/6986

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü; Konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla Ceza Genel Kurulu’nun 2015/201 Esas ve 2018/386 Karar sayılı kararlarında da kabul edilen ilkeler karşısında 5237 sayılı TCK'nun 142/2-g maddesinin "Barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hırsızlığı" suçunu düzenlediği, sanıkların suça konu hayvanları şikayetçinin etrafı çitlerle çevrili müştemilat niteliğindeki bahçesinde bulunan ahırından çalmaya teşebbüs ettikleri, suça konu yerin bağımsız şekilde hayvan barınağı olarak kullanılsa da mağdurun evinin bahçesinde ve evin eklentisi niteliğinde olması karşısında;

bir yerin barınak sayılabilmesi için burasının sırf hayvanlara mahsus olması ve bina ve eklenti gibi bir irtibatının bulunmaması gerektiği hususu da göz önüne alınarak sanıkların atılı hırsızlık suçu nedeniyle aynı Yasa'nın 142/1-b maddesi kapsamında cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle uygulama yeri bulunmayan 142/2-g maddesinin uygulanması suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,