Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/565 K.2019/6296

Küçükçekmece 5 Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/533 Esas ve 2018/199 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanığın CMK'nun 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 11.09.2018 gün, 2018/1899 Esas ve 2018/1935 Karar sayılı “Esastan Red" kararına karşı, sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301.

Maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin eksik kovuşturma sonucu hüküm kurulduğuna yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere ilişkin yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ...’ün yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 29.04.2019 tarihinde daire üyemiz ...'ün eksik kovuşturmaya yönelik karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Müşteki ...'ün kilitlenmek suretiyle evinin önündeki sokağa park ettiği ticari kamyonet aracının 28.08.2014 günü kimliği meçhul iki kişi tarafından çalınarak 01.09.2014

tarihinde Küçükçekmece ilçesinde terk edilmiş halde bulunduğu, araç üzerinde yapılan inceleme sonucunda iç dikiz aynası üzerinden alınan parmak izinin sanığın sağ el baş parmak izine ait olduğunun belirlendiği,

Sanığın tüm savunmalarda açık kimliğini verdiği arkadaşı Abdulkadir Ekinci'nin bir arkadaşının daveti üzerine Abdülkadir ile birlikte gezmek amacıyla suça konu araca bindiğini, önde iki yolcu koltuğu bulunduğunu, kendisinin şoför koltuğuna yakın olan bölümde oturduğunu, bir kez dikiz aynasından kendisine bakmaya çalıştığını bu nedenle parmak izinin ayna üzerinde kalmış olabileceğini sürücü belgesi olmadığını ve araç kullanmadığını savunmuştur.

Yerel mahkeme açık kimlik bilgileri tespit edilen ... 'nın tanık sıfatıyla dinlenmesi için zorla getirme emri düzenlemiş, ancak bulunamayınca dinlenmesinden vazgeçilmiştir.

Aracın çalındığı ana ilişkin kamera görüntüleri bilirkişi tarafından incelenmiş, birisi aracı çalıştıran diğeri ise araç yanında bulunan şahısların kim oldukları belirlenememiştir. Bizzat mahkeme tarafından da izlenen görüntülerdeki şahısların yüzlerinin tam olarak görülemediği tespiti yapılmış, bu görüntüleri bire bir izleyen müşteki de aracı çalan kişilerin huzurda bulunan sanık olmadığını ifade etmiştir.

Yerel mahkeme, sanığın sağ el baş parmak izinin dikiz aynası üzerinde bulunması nedeniyle aracı sanığın kullandığını kabul etmiş, yolcu koltuğunda oturan kişilerin dikiz aynasına bakması halinde sağ değil sol el başparmak izinin çıkması gerektiği gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. Oysa ticari kamyonet vasfındaki araçların dikiz aynasının yolcu bölümünde bulunduğu gözardı edilmiştir.

Sanığın suç tarihi itibarıyla kullandığı GSM hattının sinyal bilgileri değerlendirilmemiş, HTS kayıtları çıkarılmamış dolayısıyla suç tarihinde ve saatinde aracın çalındığı yerde bulunup bulunmadığı belirlenmemiştir.

Açık kimlik bilgilerine rağmen kamu otoritesinin temin ederek duruşmada hazır edemediği ve sanık tarafından tanık olarak gösterilen kişi bulunamayınca dinlenmesinden vazgeçilmiştir. Oysa tanık gösterilen Abdulkadir Ekinci'nin dinlenebilmesi halinde fail veya failler tespit edilebilecek veya yeni deliller elde edilebilecektir.

Suça konu aracın dikiz aynasında parmak izinin olması dışında sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin deliller toplanmadan hüküm verilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, suç tarihi ve saatinde sanığın olay yerinde olup olmadığının tespiti açısından kullandığı GSM hattına ait HTS raporlarının temini, suça konu araç hakkında bilirkişi incelemesi yaptırılarak yolcu koltuğunda oturan bir kişinin dikiz aynasına sağ eliyle müdahale edip edemeyeceği konusunda rapor aldırılması, açık kimlik bilgileri tespit edilen ve sanık tarafından dinlenmesi istenen Abdulkadir Ekinci'nin usulünce dinlenmesi,

parmak izi ekspertiz raporu ve mukayese tablosunun aslı veya onaylı örneğinin dosya içine eklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.09.2018 gün, 2018/1899 Esas ve 2018/1935 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nun 302/2-4 madde ve fıkrası uyarınca bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.

...