Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/5668 K.2019/7057

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda atılı suçlamaları inkar etmesi, olay anını gösterir kamera kayıtları ile suça sürüklenen çocuğa ait teşhise elverişli fotoğrafların karşılaştırılması için bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı ve yakalama işlemini gerçekleştiren kolluk görevlilerinin tutanağı ile yetinildiği, olay anına ilişkin yeminli tanık anlatımı ve benzeri somut delilin olmadığı, suça sürüklenen çocuğun olay yerinde ve olay tarihinde yakalanmadığının anlaşılması karşısında;

müştekiye ait iş yerinde meydana gelen hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlali suçlarının gerçekleşme anını gösterir kamera görüntüleri ile suça sürüklenen çocuğun çeşitli cephelerden çekilmiş teşhise elverişli fotoğraflarının Adli Tıp İhtisas Dairesi, TÜBİTAK, Polis veya Jandarma Kriminal Laboratuvarları gibi uzman kuruluşlara gönderilip görüntü iyileştirilmesi de yapılarak görüntülerdeki şahsın suça sürüklenen çocuk olup olmadığı hususunda kesinlik içeren raporun aldırılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,

eksik kovuşturma ve yetersiz delil ile yazılı şekilde üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlediği iddia olunan, müştekileri İbrahim Toprak ve Yunus Laçin olan eylemlere ilişkin evrakın getirilerek denetime olanak sağlayacak şekilde onaylı bir suretinin dosya arasına konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

a-21.01.2014 tarihli kolluk tutanağında müştekinin iş yerinin iki aydır faal olmadığı ve açık adresini bilen olmadığının bildirilmesine ve olay nedeni ile müştekiye ulaşılamadığından müracaatının alınamamış olduğunun anlaşılmasına göre suç tarihinde iş yerinin faal olup olmadığı şüpheye mahal bırakmayacak şekilde saptanarak iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Suça sürüklenen çocuğun atılı suçları inkar etmesi, müştekinin olay nedeni ile beyanının alınamadığı, olaya ilişkin çevre güvenlik kameralarında yalnız iş yerine giren ve çıkan şahısların görüntülerinin elde edildiği ile iş yeri içerisinde kamera bulunmadığının anlaşılmasına göre atılı hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığını kabule dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

c-Suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden uygulanma olanağı bulunmayan aynı Kanunun 142/2-h maddesinin uygulanması sureti ile suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

d-Suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi uyarınca uygulanacak artırım oranının en fazla, temel cezanın 1/3 üne kadar olduğu gözetilmeden cezadan ½ oranında artırım yapılması sureti ile fazla ceza tayin edilmesi,

e-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 28.09.2013 yerine 20.09.2013 yazılması,