Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/5799 K.2019/15599

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü; Katılan ...'nın tüm aşamalarda kapısının kilit kısmının kırıldığını, tanık ...'nin tüm aşamalarda katılanın dairesinden vurma sesi duyduğunu beyan ettikleri gözetildiğinde sanığa atılı mala zarar verme suçunun sabit olduğu anlaşılmakla, Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağı'nın dosyada bulunmadığından bahisle tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında apartman içerisine girmekle eylem tamamlanmış olmasına rağmen konut dokunulmazlığını ihlal suçundan teşebbüs hükümlerinin uygulanarak eksi ceza verilmesi, Kartal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2007 tarih ve 2007/152 Esas ve 2007/607 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1 maddesine konu çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen 3 yıl hapis cezasının 07/11/2012 tarihinde kesinleştiği,

5237 sayılı TCK'nun 58/2-b maddesi uyarınca tekerrür uygulamasında daha ağır cezayı içeren bu ilamın esas alınması gerektiği halde sanık hakkında daha az cezayı gerektiren Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/04/2009 tarih 2006/221 Esas - 2009/121 Karar sayılı kararı ile verilen 6 ay hapis cezasını içeren ilamın tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından,

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçların işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.