Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/5859 K.2019/6645

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık için; mahkemenin 28.04.2003 tarihinde işlenen suç için 26.02.2009 tarihinde 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 14.04.2009 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 27.12.2017 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 09.03.2018 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.04.2009 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 03.04.2013 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan ve 765 sayılı TCK'nun 491/ilk maddesinde tanımlanan cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, ilk mahkumiyet karar tarihi olan 14.04.2004 ile son mahkumiyet karar tarihi olan 09.03.2018 arasında geçmiş bulunması,