Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/5914 K.2019/15308

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

CMK’nun 231/8. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişiklik ile “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği” düzenlendiğinden sanık ... hakkında sanığın evveliyatta hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile sonuçlanan mahkumiyeti bulunduğundan ve yeni suç denetim süresi içerisinde 18/06/2014 tarihinden sonra işlendiğinden ve diğer sanık ...’in kasıtlı suçlardan geçmiş mahkumiyetleri bulunduğundan sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi kanuna uygun görüldüğünden tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ... bakımından TCK'nun 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının hükümde belirtilmemesi,

2)Sanıkların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanık ...’in işlemiş olduğu hırsızlık ve mala zarar verme suçu ile sanık ...’ün işlemiş olduğu hırsızlık suçu bakımından T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının TCK'nun 51/7. maddesinin uygulandığı bendinin devamına “Sanık hakkında TCK'nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarına” cümlesinin eklenmesi;

hüküm fıkrasından "681,80 TL yargılama giderinin CMK'nun 326. maddesi gereğince devlete ait olmak üzere harçlar kanununa göre payları oranında sanıklardan ayrı ayrı tahsiline" cümlesinin çıkarılarak yerine "Sanıkların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına" cümlesinin eklenmesi suretiyle ve T.C.