KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/5917 E., 2019/15298 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
402 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Sanık ...’ın yargılama aşamasında mahkemeye bildirdiği en son adres olan adrese Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı, yapılan tebligatta adresin kapalı olması nedeniyle mahalle muhtarına teslim edildiği ve komşuya haber verildiği belirtmiş ise de mahalle muhtarı ve haber bırakılan komşunun aynı kişi olduğu anlaşıldığından yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve sanık ...’ın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Müştekinin yargılama aşamasındaki 22/09/2014 tarihli beyanında, elektrikli bisikletin anahtarının üzerinde olduğunu beyan ettiği, sanık ...’ın motoru anahtarla çalıştırdığını ikrar ettiği ve diğer sanık ...’ın Ümit’in kendisine elektirikli bisikleti gösterdiğini, anahtarı üzerinde alıp gidelim dediğini beyan ettiği ve elektirikli bisikletin bulunamaması sebebiyle bisiklet üzerinde bir inceleme yapılamadığı anlaşılmakla.
Ceza Genel Kurulu'nun 05.07.2013 tarih 2013/82 Esas 2013/338 Karar ve 2013/374 Karar sayılı kararlarındaki ilkeler de dikkate alınarak, tarafların beyanlarından çalındığı esnada elektrikli bisiklet üzerinde anahtar bulunduğu anlaşıldığından sanıkların eyleminin TCK’nun 141/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237
sayılı TCK'nun 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.
5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/5917, K. 2019/15298, 3 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama