Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/592 K.2019/4325

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık için; mahkemenin 26.10.2002 tarihinde işlenen suç için 28.02.2006 tarihinde mahkumiyet kararı verdiği, temyiz üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine 17.04.2009 tarihinde 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 27.04.2009 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 22.02.2018 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 27.04.2018 tarihinde hükmün açıklandığı,

böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.04.2009 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 16.09.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın, gündüz vakti bıçak ile müştekinin aracının kapısını açmaya çalışırken yakalandığı, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 493/1, 102/4, maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin ilk mahkumiyet tarihi olan 28.02.2006 gününden son mahkumiyet karar tarihi olan 27.04.2018 tarihine kadar geçmiş bulunması,