Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6050 K.2019/6785

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Suç tarihinin 05/05/2013 olmasına karşın, gerekçeli karar başlığında 06/05/2013 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/849 Esas ve 2012/202 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde yazılı dolandırıcılık suçu olduğu ve bu suçun 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılmadığının araştırılıp uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda sanığın önceki diğer mahkumiyetlerinin adli sicilden silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılarak,

adli sicilden çıkarılma koşulları oluşmuş ise sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirildiğinden, bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İştirak halinde suç işleyen sanıklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320

sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddenin uygulanmasına yönelik bölümün çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi;

ayrıca hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısımı çıkartılarak yerine "neden oldukları yargılama giderinin sanıklardan ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinin de paylarına düşen miktarda eşit olarak tahsili ile Devlet Hazinesine irat kaydına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASI,

II-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan; sanık ... Danoğlu hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarihli, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere, karar tarihinde başka suçtan Silivri 2 No'lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ... Danoğlu'nun, hükümlerin okunduğu son oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

2-Suç tarihinde İflas Masası Müdürlüğüne ait olduğu belirtilen suça konu yerin, 05.05.2013 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, uzun süredir kullanılmayan ve metruk bir yer olduğu, yine 26.06.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre de, söz konusu yapının terk edilmiş, metruk bir görüntüsünün olduğunun belirtilmesi karşısında; herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve bir işyerinin eklentisi niteliğindeki olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığı suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanık ... hakkında unsurları itibarıyla oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

3-Suç tarihinin 05/05/2013 olmasına karşın, gerekçeli karar başlığında 06/05/2013 olarak gösterilmesi,

4-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle tarafından birlikte işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

5-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/849 Esas ve 2012/202 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde yazılı dolandırıcılık suçu olduğu ve bu suçun 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılmadığının araştırılıp uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda sanığın önceki diğer mahkumiyetlerinin adli sicilden silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılarak,

adli sicilden çıkarılma koşulları oluşmuş ise sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

6-İştirak halinde suç işleyen sanıklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

7-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,