Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6068 K.2019/7310

Yerel mahkemece hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlünün, etrafı çit, duvar, tel örgü veya başka bir şekilde çevrili olmayan boş arazide bulunan katılana ait küçükbaş hayvanları çaldığı olayda; hükümlü hakkında lehe kanun değerlendirmesi yapılırken hükümlünün eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/2-g maddesine uymasına karşın, aynı Kanun’un 141. maddesinde düzenlenen suça uyduğu kabul edilerek karşılaştırma yapıldığı ve 765 sayılı TCK’nun hükümlünün lehine olduğunun belirlendiği anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece, hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sırasında, kesinleşen ilk hükmün, hükümlü lehine olduğuna karar verildiğinde, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve eski hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken; uyarlama yargılamasının nisbi bir yargılama olduğu gözetilmeden, önceki hükmü tekrar eder nitelikte yazılı şekilde yeniden hüküm kurulması, hükümlünün aleyhine bir durum olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre, suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Uyarlama yargılaması niteliği itibarıyla hükümlünün lehine olan yasanın belirlenmesine yönelik olup hükümlü aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin yargılama giderinin hükümlüden tahsiline karar verilmesi,