Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6182 K.2019/7307

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya arasında yer alan ve olay anını gösteren kamera görüntüleri, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki tevilli ikrarı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuk ile kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir şahsın, mağdura ait iş yerine geldikleri, suça sürüklenen çocuğun perdeleme yaptığı ve diğer şahsın, iş yerinin vitrininde bulunan bir adet müzik kutusunu aldığı, suça sürüklenen çocuğun da, diğer şahsı kontrol ettiği ve daha sonra iş yerinden ayrıldıkları olayda, suça sürüklenen çocuğun, kimlik bilgileri tespit edilemeyen diğer şahısla birlikte atılı suçu işlediği anlaşılmakla; tebliğnamede bu nedenle hükmün bozulması istemini içeren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-UYAP'tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre, suçun işlendiği yerde, kış saati uygulaması ile birlikte güneşin 16.43'de battığı, 5237 sayılı TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 17.43'den sonraki zaman diliminin gece vakti olduğu, CD inceleme tutanağına göre, suçun gece vakti saat 18.06 ile saat 18.07 aralığında işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nin 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise, müştekinin beyanına göre çalınan malın değerinin 50,00 TL olması karşısında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 TCK'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin göz ardı edilmesi,