Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6188 K.2019/15456

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hüküm fıkrasında temel cezanın alt sınırdan belirlendiği belirtildikten sonra takdiren ve teşdiden denmek suretiyle alt sınırdan ceza tayin yoluna gidilerek hükümde çelişkiye sebebiyet ilişkin tebliğnamedeki görüşe, aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiğinden iştirak edilmemiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre, önceki hükümlülüklerin içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyet olan İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/222 Esas ve 2009/274 Karar numaralı, 22/04/2009 tarihinde kesinleşen, 4 yıl 32 ay süreli hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamı olduğundan, bu ilam yerine, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,

aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.