Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6196 K.2019/6987

Yerel mahkemece sanık hakkında 02/03/2015 tarihli ek karar ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanık ...’in 23.02.2015 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi gönderdiği, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesine göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde bulunulması halinde, inceleme merciin Yargıtay'ın ilgili dairesinin olduğu anlaşılması karşısında; hukuki dayanaktan yoksun olan Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.03.2015 tarih, 2012/209 Esas ve 2014/ 376 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak, sanık hakkında 03.06.2014 tarihinde kurulan hükmün 22.10.2014 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğat yapıldığı,

dosyada daha önce bu adrese yapılmış geçerli bir tebligatın olmadığı, bu nedenle tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; anılan kararın kesinleşmemiş bulunduğu, ancak cezaevine alındıktan sonra yazdığı 07/05/2014 tarihli eski hale getirme taleplerini içerir dilekçesinin öğrenme üzerine verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabul edilebileceğinden CMUK'nun 311. maddesi gereğince sanığın durumunun eski hale getirilerek temyiz talebini kabul edilerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.