Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6235 K.2019/15455

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun aracının kapılarını merkezi sistem ile kilitleyerek ayrıldığını belirtmesi ve dosya kapsamında bulunan CD çözümüne ilişkin bilirkişi raporunda sanığın suça konu eşyaları çaldığı aracın yanına gelip giderek araç kapılarını açmaya çalıştığının anlaşılması karşısında; suç tarihine göre 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesinin uygulanması yerine, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK’nun 141/1. maddesinden hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,