Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6257 K.2019/6615

Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/343 Esas ve 2018/755 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanık müdafiileri ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın CMK'nun 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 13.11.2018 gün, 2018/2941 Esas, 2018/2814 Karar sayılı "Esastan Red" ve “Düzeltilerek Esastan Red” kararlarına karşı, sanıklar müdafiileri tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Sanık ... müdafii dışındaki diğer sanık müdafiilerinin temyiz istemlerinin ''nitelikli hırsızlık'' suçuna hasren olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz istemlerinin, etkin pişmanlık ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna ve verilen cezanın ağır olduğuna yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere ilişkin yapılan incelemede;

./..

Dosya içeriğine göre, sanıkların müştekilerin zararını gidermedikleri, soruşturma aşamasında iade edilen malların arama sonucu ele geçirilip iadesinin sağlandığı, mahkeme tarafından alt sınırdan hüküm kurulduğu, TCK’nun 62. maddesinin uygulanmama gerekçelerinin yasal ve yeterli olduğu, verilen ceza miktarına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nun 231. maddelerinin uygulanma koşullarının da oluşmadığı,

sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, TCK’nun 145. maddesinin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere ilişkin yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, çalınan malların değeri dikkate alındığında TCK’nun 145. maddesinin şartlarının oluşmadığı, TCK’nun 62. maddesinin uygulanmama gerekçelerinin yasal ve yeterli olduğu, verilen ceza miktarına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nun 231. maddelerinin uygulanma koşullarının da oluşmadığı, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında, 5377 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile TCK'nun 7. maddesine eklenen 3. fıkra karşısında 2. defa tekerrür hükümlerinin uygulanması için her iki suçun da suç tarihlerinin, 08.07.2005'ten sonra olması gerektiği, yerel mahkeme tarafından Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/64 Esas ve 2005/280 Karar sayılı 10.03.2013 tarihinde kesinleşen ve 20.08.2015 tarihinde yerine getirilen 765 sayılı TCK’nun 491/2. fıkrasında düzenlenen ve uzlaşma kapsamı dışında bulunan “...Adet muktezası olarak yahut tahsis ve istimalleri itibariyle umumun tekafülü altında bulunan eşya hakkında işlenirse...” hırsızlık suçunun tekerürre esas alındığı,

o yer Cumhuriyet Savcısının aleyhe temyizi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 13.11.2018 gün 2018/2941 Esas ve 2018/2814 Karar sayılı ilamı ile tekerrür ile ilgili kısım düzeltilerek Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/115 Esas ve 2006/415 Karar sayılı ilamı nedeniyle tekerrür hükümleri uygulanan Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/600 Esas ve 2017/172 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması ve sanığın 2. kez mükerrir olarak kabul edilmesine karar verilerek düzeltilerek istinaf isteminin reddine karar verildiği,

Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/115 Esas ve 2006/415 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyete konu suçun 765 sayılı sayılı TCK’nun 491/2. maddesine düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, mükerrirliğe esas alınan cezada, 765 sayılı TCK’nun uygulanması karşısında, sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, anlaşılmakla, yerel mahkemece tekerrüre esas alınan Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/64 Esas ve 2005/280 Karar sayılı 10.03.2013 tarihinde kesinleşen ve 20.08.2015 tarihinde yerine getirilen ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 13.12.2018 gün, 2018/2941 Esas ve 2018/2814 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nun 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un CMK'nun 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak,