Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6361 K.2019/6787

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükümler kurulurken; 5237 sayılı TCK’nun 31. maddesinin, TCK’nun 168/1. maddesinden önce uygulanması karşısında, aynı Kanun’un 61/5. maddesine aykırı davranıldığına ilişkin tebliğnamede eleştiri içeren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Gerekçeli karar başlığındaki suç adı bölümünde, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gösterilmemesi, mahallinde giderilebilir eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

05/02/2015 tarihli hükümde suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nun 116/1, 119/1-c, 31/2, 62/1, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından lehe olarak temyiz edildiği, aleyhe temyiz talebinin bulunmadığı, bu durumun suça sürüklenen çocuk yönünden 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğunun anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.02.2016 tarih, 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde;

suça sürüklenen çocuk hakkında yeni kararda hükmolunan 6.000,00 TL adli para cezasının, 3.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunması gerekirken 1412 sayılı CMUK’nun 326/son madde ve fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralına yanlış anlam yüklenerek sonuç cezanın 3.000,00 TL adli para cezası olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin hüküm fıkrasından “...ancak temyiz yoluna suça sürüklenen çocuklar müdafiinin gittiği bozmanın suça sürüklenen çocuklar lehine olduğu gözetilmekle verilecek cezanın önceki cezadan fazla olamayacağı anlaşılmakla nihai olarak suça sürüklenen çocuklar 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklindeki kısmın çıkartılıp yerine,