Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6377 K.2019/6909

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Her ne kadar gerekçe kısmında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik ,suçu işleyen birden fazla kişi olduğundan bahisle arttırım uygulandıgı ifade edilmişse de ,bu durum itibarıyla uygulama kabiliyeti olan 5237 sayılı TCK’nun 119/1-c maddesi yerine aynı Yasa’nın 168. maddesinin yazılması, hüküm kısmında doğru uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK’nun 119 /1 -c maddesinin belirtilmiş olması karşısında; maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 Sayılı TCK’nun 168. maddesinin, aynı Yasa’nın 31/3. maddesinden önce uygulanmış oluşu sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin bölüm çıkarılarak