Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6423 K.2019/7226

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine,

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26/05/2015 tarih ve 2015/472 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği belirlendiğinden temyiz incelemesi suça sürüklenen çocuk ...'ın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine ve suça sürüklenen çocuk ...'in hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin kararlara yönelik temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılmıştır.

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK’nun 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.03.2012 gün ve 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı içtihatlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiye yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı;

bu durumda zorunlu müdafi, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi halinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin,” belirtilmesi karşısında; somut olayımızda kararın suça sürüklenen çocuğun yokluğunda müdafiinin yüzüne karşı verildiği, müdafiinin kararı yasal süresinde temyiz etmediği ancak suça sürüklenen çocuğun Baro tarafından atanan bu müdafiden haberi olmadığı için müdafiye yapılan tebliğin geçersiz olduğu kabul edilmekle;

mahkemenin gerekçeli kararının suça sürüklenen çocuğun duruşmada beyan ettiği ve aynı zamanda MERNİS olan adrese 09/04/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen suça sürüklenen çocuğun, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 17/04/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz isteminin anılan Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezalar bakımından, atılı suçların aynı ahval ve şartlar altında işlenmelerine rağmen temel cezalar belirlenirken bariz farklılıklar oluşturularak çelişki oluşturulduğuna ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe mahkemece kurulan hükmün gerekçeleri itibariyle iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçlarınn suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca daha önceden hapis cezasına mahkum edilmemiş suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan belirlenen hapis cezalarının kısa süreli olması nedeniyle adli para cezasına çevrilmesinde zorunluluk bulunmasına rağmen bu durumun göz ardı edilmesi,

2)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20/11/2018 tarih, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; suçu işlediği tarihte 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

3)Hüküm fıkrasında mala zarar verme suçuna ilişkin kanun maddesinin yanlış gösterilmesi,

4)5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi uyarınca suça sürüklenen çocuğun gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılması gerekirken yazılmaması ve 5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken gözardı edilmesi,