KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/644 E., 2019/2638 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğnamedeki istek
- Onama
Karar Metni
233 kelime·1 dk okuma
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince; sanık hakkında verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın suçu işlemediğine ve alacağına karşılık aracın müştekiler tarafından verildiğine yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre, müştekilerin aşamalarda sanığa herhangi bir borçlarının olmadıklarını beyan ettikleri, mahkeme tarafından sanığa müştekilerden alacaklı olduğuna dair belge sunması için süre verildiği, verilen süre içerisinde sanığın bu durumu kanıtlayamadığı bu nedenle TCK’nun 144. maddesi şartlarının oluşmadığı, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 04.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/644, K. 2019/2638, 4 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama