Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6546 K.2019/15594

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın 23/07/2014 tarihli duruşmada, mağdurun iş yerine üzerindeki anahtarla girerek atılı bilgisayar kasası ile kamera kayıt cihazını aldığını beyan ettiği anlaşılmakla, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesine konu hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen aynı Kanun'un 142/1-b maddesinin uygulanması sonucu sanık hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,

3- Gerekçeli karar başlığında kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdur ... ile suçtan zarar görmeyen ...'ın şikayetçi olarak yazılmaları,