Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6634 K.2019/14989

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-03.06.2014 tarih, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararında değinildiği üzere "Sanığın, 2001 model olup suç tarihinde ekonomik değeri yüksek olan bir aracı kimlik bilgilerini ve açık adresini bilmediği arkadaşı "... ..." lakaplı ... isimli kişiden emanet aldığını söylemesi, aşamalarda aracı emanet aldığı bu kişinin ismini kısmen değiştirerek ifade etmesi,

soruşturma ve kovuşturma makamlarının ısrarına rağmen aracı emanet aldığını iddia ettiği kişiye ait kimlik ve adres bilgileri vermekten kaçınması ve sabıkalı geçmişi de dikkate alındığında hırsızlık suçlamasıyla muhatap olan sanığın sadece hayali bir isim zikretmekle suçlamadan kurtulmayacağını bilecek yaşam ve adli tecrübeye sahip olması ve gerçekte var olan bir kişiden aracı emanet alması durumunda suçlamadan kurtulmaya yönelik olarak aracı emanet aldığını söylediği kişinin bulunması için daha etkin bir çaba göstermesi gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde,

sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu değil, hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır." şeklindeki ortaya konulduğu gibi somut olayda da; sanığın telefonu...otogar arkasında kurulan ikinci el pazarında seyyar satıcıdan takasla satın aldığını, ucuz olduğunu, çalıntı olduğunu bilmediğini, satışa ilişkin herhangi bir belge düzenlemediklerini, satan kişinin adını soyadını bilmediğini ancak görse tanıyacağını savunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın atılı hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,