Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6748 K.2019/7802

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2-04.05.2016 tarihli hükümde sanıkların sonuç olarak 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, bu hükmün sanıklar tarafından lehe olarak temyiz edildiği, aleyhe temyiz talebinin bulunmadığı, bu durumun sanıklar yönünden 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğunun anlaşılması karşısında.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; sanıklar hakkında kurulan yeni hükümde, hükmolunan hapis cezasının 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infaz olunması gerekirken kazanılmış hakka yanlış anlam yüklenerek sonuç cezanın 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak tayin edilmesi suretiyle CMUK'nun 326/son madde ve fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılarak,

yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet,