Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6802 K.2020/668

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların müşteki ...’ya yönelik hırsızlık eyleminde çalınan kablonun bulunamamış olması nedeniyle sanıkların eylemleri tamamlandığı halde haklarında teşebbüs hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sesebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemece hükmün gerekçe kısmında her iki müştekiye karşı iki hırsızlık eyleminin varlığı kabul edildiği halde kısa ve gerekçeli kararda bu sanıkların "Sanığın ayrı ayrı 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası " ile cezalandırılmasına şeklinde belirtilerek hükümde karışıklığa yol açılması,

2-Sanık ...’in adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20080687 Esas ve 2009/506 Karar sayılı erteli ilamının 15/09/2009 tarihinde kesinleştiği ve belirlenen 1 yıl denetim süresinin süresinin sona erdiği tarih itibarıyla infaz edilmiş sayılacağı nazara alındğında, infaz tarihi ile bu suç tarihi arasında 3 yıldan fazla süre geçtiği, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka sabıkası bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/2-b maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, her iki sanık için de "Sanığın ayrı ayrı 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" kısmının "Sanığın ayrı ayrı iki kez 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesi ve sanık ... açısından tekerrüre ilişkin kısımlar tamamen çıkarılması ve T.C.