Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6819 K.2019/16348

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların inşaat alanından kablo çalma eyleminde, tanıkların beyanından sadece hırsızlık olayı olan yerin inşaat olduğundan bahsedildiği, ancak dosya mevcut bilirkişi raporu ve CD çözüm tutanağına göre sanıkların malzemeleri çaldıkları yerin bina vasfında olduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesine konu hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,