Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/6861 K.2019/6594

Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/363 Esas ve 2018/603 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanığın CMK'nun 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma yapılan yargılama sonucu verilen 06.12.2018 gün, 2018/2764 Esas ve 2018/2023 Karar sayılı "Mahkumiyet" kararına karşı, sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, eksik kovuşturma sonucu hüküm kurulduğuna, alkol ve uyuşturucu etkisi altında bulunduğuna ve uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere ilişkin yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, TCK’nun 34/2. maddesi gereğince iradi olarak alınan uyuşturucunun cezai sorumluluğu ortadan kaldırmayacağı, sanığın üzerine atılı suçun uzlaşma kapsamında kalmadığı, verilen ceza miktarına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nun 231. maddelerinin uygulanma koşullarının da oluşmadığı,