Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/7115 K.2019/16139

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanık ...’nün diğer sanık ... ile suç işlemeye karar verip, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğinin anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nun 37. maddesi yerine yazılı şekilde aynı Yasanın 39. maddesinden uygulama yapılması ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından;

kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezaların infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık ... için hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6-7. maddesi uygulamasına esas alınan Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.04.2009 tarih,

2005/592 Esas ve 2009/557 Karar sayılı ilamında birden fazla mahkumiyet hükmünün bulunduğu anlaşılmakla, en ağırının infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.