KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/7222 E., 2019/11198 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, silahla tehdit, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece katılan sanık ... hakkında hırsızlık, silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Katılan sanık ... hakkında hırsızlık ve silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre katılan sanık ...’ın av tüfeği ile katılan sanık ...'a ateş ettiği, ...'ın ...'a ait eve girmesi üzerine bu kez ...'ın bulunduğu eve ateş ettiği, katılan sanık ...'da herhangi bir yaralanmanın bulunmaması da gözetildiğinde katılan sanık ...'ın kastının tehdit olduğu ve atılı hırsızlık suçunun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla, tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçların işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/7222, K. 2019/11198, 23 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama