Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/750 K.2019/6173

Mersin 2. Çocuk Mahkemesinin 2017/238 Esas ve 2018/4 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, CMK'nun 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu verilen 25/10/2018 tarih, 2018/423 Esas ve 2018/2262 Karar sayılı "mahkumiyet" kararına karşı, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü;

5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin,

düzenlenen adli tıp raporunun karar vermek için yetersiz olduğu ve dolayısıyla şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;