Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/757 K.2019/3211

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.03.2015 gün, 2014/823 Esas ve 2015/85 sayılı kararında belirtildiği üzere, "Bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra dönülemez nitelikteki bu karardan dönerek ilk hükümdeki gibi karar veren, bozma gereklerini yerine getirmeyen yerel mahkemenin uygulaması isabetsiz olup hükmün bozulmasına karar verilmelidir." şeklinde ki görüş karşısında,

1-Sanık ... müdafiinin mahkemeye sunduğu vekaletnamede, bildirilen sanığın adresine tebligatın çıkarılmadığının anlaşılması karşısında; usule uygun olarak duruşmadan haberdar edilmeden ve dinlenmeden yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Dairemizin 2016/15249 Esas ve 09/10/2017 tarihli kararında “Müştekiye ait araçta ve katılana ait iş yerinde tasnife elverişli parmak izleri tespit edilmesine rağmen bu izlerle sanıkların parmak izleri karşılaştırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması” nedeniyle kararın bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama da sadece müşteki Yusuf’a yönelik eylem açısından parmak izi incelemesi yaptırıldığı, ancak müşteki ...’a yönelik eylem açısından, gerekli inceleme yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Bozma sonrası alınan uzmanlık raporunda, müşteki ...'nin aracından elde edilen parmak izinin sanıklara ait olmadığının tespiti karşısında; sanıkların, yüklenen suçları işlediğine ilişkin hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, üzerine atılı hırsızlık suçlarından beraati yerine yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,