Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/7664 K.2019/10901

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içerisinde yer alan, sanık savunmaları, müşteki ve tanık beyanlarına göre; sanık ...’un alınan savunmalarında, ısrarla müştekiye ait dükkandan sürekli alışveriş yaptığını, evinin dükkana yakın olduğunu, müştekinin oğlu ile daha önceden kavga ettikleri için aralarında husumet olduğunu, fakat sonradan barışınca dükkandan alışveriş yapmaya devam ettiğini, olay günü pekmez almak istediğini, pekmezin tadına baktığı için pekmez bidonu üzerinden parmak izinin çıkmış olabileceğini beyan ettiği, Yargıtay 22. Ceza Dairesi’nin 27/05/2015 tarihli bozma kararında ayrıntılı bir şekilde,

eksik incelemeye ilişkin konular ve yapılması gerekenler ile toplanması gereken delillerin neler olduğunun belirtilmesine rağmen, sanığın parmak izinin tespit edildiği pekmez bidonunun olay anında dükkanın neresinde bulunduğu, müşteki ve tanıklardan sanığı tanıyıp tanımadıkları, sanığın suça konu dükkandan daha önce alışveriş yapıp yapmadığı, aralarında olay öncesine dayanan bir husumet bulunup bulunmadığı, pekmez bidonunun olay günü dükkanın neresinde bulunduğu hususlarının sorulmadığı, tanık ...’e herhangi bir teşhis yaptırılmadığı, IMEI numarası belli olan suça konu cep telefonunun suç tarihinden sonra kullanılıp kullanılmadığı,

kullanılmışsa kimler tarafından kullanıldığının tespiti için iletişim kayıtlarının temini ile gerekli incelemenin yapılmadığı, tanık ...’in bozma sonrası 02/03/2016 tarihli beyanında, sanığın olay günü dükkanın yazıhane bölümüne girip çıktığını, sanık gittikten sonra da telefonun olmadığını fark ettiklerini bildirmesi ve herhangi bir teşhis işlemi yaptırılmamasına rağmen, gerekçeli kararda tanık ...’in, işyerinin yazıhane kısmına girerek telefonu alan kişinin sanık olduğunu net bir şekilde gördüğünü açıkça beyan ettiği gerekçe olarak belirtilerek mahkemesince sanığın mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında.

Yargıtay 22. Ceza Dairesi’nin 27/05/2015 tarihli bozma kararında belirtilen eksik hususların giderilmesi ile sanığın suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,