Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/7671 K.2019/10557

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozma ilamına, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; 25.10.2018 tarihli bozma ilamı öncesindeki 10.11.2014 tarihli kararda sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 1 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı, buna göre yeni hükümde sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının, 1 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesi gerekirken sonuç cezanın 1 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son madde ve fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralına yanlış anlam yüklenilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “... netice olarak 1 YIL 6 AY HAPİS ve 100 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” şeklindeki bölümün çıkartılıp yerine "1412 sayılı CMUK'un 326/son madde ve fıkrası uyarınca suça sanık hakkında hükmolunan 2 yıl hapis cezasının,