Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/7852 K.2019/10340

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın bozma öncesi yargılama sürecinde olayla alakası olmadığını söyleyerek zarar giderimine ilişkin herhangi bir irade beyanında bulunmadığı, bozma sonrası tarafların uzlaşması amacıyla dosyanın uzlaştırma bürosu gönderildiği, uzlaştırma esnasında müştekinin sanığın mağduriyetin giderilmesi hususunda hiç bir iyiniyet göstergesi içinde olmadığınan bahisle uzlaşmak istemediğini beyan ettiği, bozma sonrası süreçte sanığın yine zarar giderimine yönelik bir çabasının olmadığı,

müştekinin 19/10/2018 tarihli duruşmada zararı karşılamaya hazır olduğunu beyan etmesine rağmen bir sonraki duruşma olan 06/12/2018 tarihine kadar zararın giderilmesine yönelik herhangi bir girişimde bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nun 168. maddesi hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın adli sicil kayında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde olan Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/481 Esas ve 2008/329 Karar sayılı 16/07/2008 kesinleşme tarihli 204/1. maddesi uyarınca verilen 2 yıl erteli hapis cezasına ilişkin ilamı yerine, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/791 Esas ve 2010/533 Karar sayılı ve 02/07/2010 tarihinde kesinleşen TCK’nun 157/1. maddesi uyarınca erteli 1 yıl hapis ve 1.800,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamının TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.