Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8090 K.2019/10117

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 765 sayılı TCK'nun 493/1-son, 522 ve 55/3. maddeleri gereği cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 143. ve 168. maddeleri gereğince kurulan hüküm daha az cezayı gerektirdiğinden dolayı ek savunma hakkı verilmesi gerekli olmadığından ve Ceza Genel Kurulu’nun 23/02/2016 tarih, 2013/13-592 Esas ve 2016/94 Karar sayılı kararında da kabul edildiği üzere, temyiz dışı sanık ...'nin suçlarını ikrar edip çaldığı bilgisayarı sattıkları kişiyi kolluk görevlilerine söylediği,

ancak eşyayı sattıkları bu kişiden ücretini ödemek suretiyle geri alarak müştekiye aynen iade etmek veya bizzat ya da kendi girişimleri sonucu üçüncü bir kişi tarafından bedelini müştekiye ödemek gibi bir davranışta bulunmadıkları ve eşyayı satın alan üçüncü kişinin zararını karşılamadıkları anlaşılmakla;

sanıkların artık üzerinde tasarruf yetkileri bulunmayan eşyaları sattıkları kişiyi söylemeleri sonucu eşyaların satın alan kişiden alınarak mağdura iade edilmesinin TCK’nun 168. maddesi kapsamında bizzat pişmanlık gösterilerek gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabul edilemeyeceğinden etkin pişmanlık şartları oluşmamasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması sureti ile eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,