KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/8179 E., 2019/7198 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2019
- Mahkeme kararı
- Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2014 tarih,
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme
Karar Metni
920 kelime·5 dk okuma·5 bölüm
Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama sonucunda; 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 62/1, 58/6 ve 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve aynı Yasa'nın 151/1, 62/1, 58/6 ve 53/1. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2014 tarih, 2014/309 Esas ve 2014/727 Karar sayılı kararına ilişkin sanığın temyizi üzerine;
Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 22/11/2018 tarih, 2016/16484 Esas ve 2018/14966 Karar sayılı kararıyla;
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, karar verilmiştir.
İTİRAZ NEDENLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 02/05/2019 tarih ve 2019/41365 sayılı yazısı ile;
ANLATIM VE TALEP
Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca, 2014/9437 Esas, 30/04/2014 tarihli iddianame ile "5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 151/1, 53/1. maddeleri uyarınca hırsızlık ve mala zarara verme"
suçlarından sanık ...'ın cezalandırılması için kamu davası açıldığı, Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2014 tarihli, 2014/309 Esas, 2014/727 Karar sayılı kararı ile, sanığın hırsızlık suçundan TCK'nun 142/1-b, 62/1, 58/6, 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, mala zarar verme suçundan TCK'nun 151/1, 62/1, 58/6, 53/1. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verdiği, hükmün süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 01/09/2016 tarihli tebliğname ile, mahkeme hükmünün "ONANMASI" talep edildiği,
Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 22/11/2018 gün ve 2016/16484 Esas, 2018/14966 Karar sayılı kararı. ile, hükmüm "ONANMASINA" karar verildiği,
İTİRAZ NEDENLERİ
Sanık hakkında atılı suçlarda "Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2010 tarih 2010/535 Esas-2010/692 Karar sayılı" kararı tekerrüre esas alınarak, cezalarda TCK'nun 58/6-7. Maddeleri uyarınca "1. Kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz" hükümleri uygulanmaış isede, bu ilamın, hakkında beraat kararı verilen sanık ...'a ait olduğu, sanık ...'ın suç tarihi itibarıyla sabıkasının bulunmadığı, sehven beraat eden sanık ...'ın sabıkasında yer alan ilamın sanık ...'a ait olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulandığı, hatalı tekerrür uygulaması sebebiyle de sanık hakkında lehe hükümler uygulanmadığı, hükmün bu sebeplerle bozulması gerektiği düşünülmektedir.
SONUÇ VE İSTEM
Açıklanan gerekçelerle; "1-İtirazımızın kabulü ile; 2-Yüksek 17. Ceza Dairesinin 22/11/2018 gün ve 2016/16484 Esas, 2018/14966 Karar sayılı "ONAMAYA" ilişkin kararı kaldırılarak, 3-Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2014 tarihli, 2014/309 Esas, 2014/727 Karar sayılı hükmünün "BOZULMASINA" karar verilmesi, 4-İtirazımızın Yüksek Dairece yerinde görülmemesi halinde dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, İtirazen arz ve talep olunur." şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;
İTİRAZIN KAPSAMI
Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından "Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2010 tarih 2010/535 Esas-2010/692 Karar sayılı" kararı tekerrüre esas alınarak, cezalarda TCK'nun 58/6-7. maddeleri uyarınca "1. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz" hükümleri uygulanmamış ise de; bu ilamın, hakkında beraat kararı verilen sanık ...'a ait olduğu, sanık ...'ın suç tarihi itibariyle sabıkasının bulunmadığı, sevhen beraat eden sanık ...'ın sabıkasında yer alan ilamın sanık ...'a ait olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulandığı, hatalı tekerrür uygulaması sebebiyle de sanık hakkında lehe hükümler uygulanmadığı, hükmün bu sebeplerle bozulması gerektiğinden bahisle Dairemizin onama kararının değiştirilmesi talep edilmiştir.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/8179, K. 2019/7198, 13 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama