Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8228 K.2019/12865

İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/3428 Esas ve 2019/519 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıklar ve müdafiilerinin CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 26.02.2019 gün, 2018/3428 Esas ve 2019/519 Karar sayılı "Esastan Red", kararına karşı, sanıklar ve müdafiileri tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü;

5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar ve müdafiilerinin temyiz istemlerinin sanıkların suçu işledikleerine dair delil bulunmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere ilişkin yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, TCK’nun 62. maddesinin uygulanmama gerekçelerinin yasal ve yeterli olduğu, verilen ceza miktarına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nun 231. maddelerinin uygulanma koşullarının da oluşmadığı, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında, 5377 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile TCK'nun 7. maddesine eklenen 3. fıkra karşısında 2. defa tekerrür hükümlerinin uygulanması için her iki suçun da suç tarihlerinin, 08.07.2005'ten sonra olması gerektiği, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/84 Esas ve 2010/167 Karar sayılı ilamında sanıklar hakkında TCK’nun 58. maddesinin uygulandığı,

sanık ... hakkında TCK’nun 58. maddesine esas alınan Sarıyer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/678 Esas ve 2005/53 Karar sayılı ilamdaki mahkumiyete konu suç tarihinin 01.04.2003, yine sanık ... hakkında TCK’nun 58. maddesine esas alınan Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/410 Esas ve 2007/337 Karar sayılı ilamdaki mahkumiyete konu suç tarihinin 04.12.2004 olduğu, bu nedenle sanıklar hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,