Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8277 K.2019/11072

Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 151/1, 168/2 (2 kez) ve 62. (2 kez) maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis ve 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2010 tarih, 2009/1085 Esas ve 2010/90 Karar sayılı kararının, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 04/05/2015 tarih, 2015/1352 Esas ve 2015/1650 sayılı kararı ile onanmasına karar verilerek kesinleşmesini müteakip, hükümlünün talebi üzerine memnû hakların geri verilmesine ilişkin Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/08/2018 tarihli ve 2009/1085 esas,

2010/90 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 29/04/2019 tarih ve 94660652-105-26-5044-2019 KYB sayılı Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/05/2019 tarih ve 2019/47182 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın istem yazısında;

Dosya kapsamına göre, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesince hükümlünün talebinin kabulü ile memnû hakların iadesine karar verilmiş ise de, yasaklanmış hakların geri verilmesine ilişkin karara dayanak teşkil eden 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu 13/A maddesinde yer alan, ''5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir.

Bunun için.

Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.'' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, memnû hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olmasının gerekmesi karşısında, hükümlünün mahkûm olduğu hapis cezasının 07/04/2019 tarihinde infaz edildiği cihetle,

yasaklanmış hakların iadesine ilişkin kararın verildiği 15/08/2018 tarihinde 3 yıllık sürenin henüz başlamadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ile kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.” denilmektedir.

Hukuksal değerlendirme:

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu 13/A maddesinde, ''5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmakkaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.'' şeklindeki düzenleme yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda:

Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.08.2018 tarih, 2009/1085 Esas ve 2010/90 Karar sayılı ek kararı incelendiğinde, sanığın memnu hakların iadesi talebi üzerine, mahkemenin sanığın aldığı cezaların 04.05.2015 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu 13/A maddesindeki üç yıllık sürenin geçmesi nedeniyle talebin kabulüne karar verdiği, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu 13/A maddesine göre üç yıllık süreinin cezanın kesinleşmesi değil cezanın infazı ile başlanması gerektiği, dosyadaki bilgiler ve sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde hükümlü hakkındaki cezaların infaz tarihinin 07.04.2019 olduğu,

bu nedenlerle Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/08/2018 tarih, 2009/1085 Esas ve 2010/90 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.