Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8411 K.2019/11832

Yerel mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 31/2 ve 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerine uyan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 20.09.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanlar ..., ..., ... ve ...'nun ikamet ettikleri binanın aynı çatı altında iki ayrı tripleks evden oluştuğu, bu evlerin birinin ... ve ...'nın, diğer evin ise ... ve ...'ın konutları olduğu, bu nedenle sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında iki ayrı hırsızlık suçundan dava açıldığı, ancak yargılama sonunda sanık hakkında hangi sebeple ve hangi mağdura yönelik olduğu da belirtilmeden tek hırsızlık suçundan hüküm kurulduğu,

dava açılan suçlardan biri hakkında hüküm kurulmaması halinde mahkemesince zamanaşımı süresi içinde her zaman hüküm kurulması mümkün ise de, somut olaya ilişkin gerekçeli kararda hırsızlık suçundan verilen tek bir hükmün hangi katılanlara yönelik olduğunun açıklanmaması suretiyle Ceza Genel Kurulu'nun 2018/481, 2018/482, 2018/487 Karar numaralı kararlarında da ifade edildiği gibi karışıklığa neden olunması suretiyle CMK'nun 225. maddesine aykırılığa yol açılması,

2-Olayın görgü tanığı olan katılan ...’nun soruşturma evresindeki ifadesinde 06.00 da odasında namaz kıldığı sırada sanık ...’yı evin içinde gördüğünü beyan ettiği, yaz saati uygulaması dikkate alındığında UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 05.41 olduğu, gecenin 05:41 de sona ereceği anlaşılmakla, suçların gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

3-Mahkemece suçların sanık tarafından gece vakti işlendiğinin kabul edildiği, bu nedenle suç tarihi itibarıyla (18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesinde yer alan değişiklikten önce) 5237 sayılı TCK'nun 143/1. maddesi uyarınca temel cezanın en fazla 1/3’üne kadar artırılabileceği halde, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

4-Sanık ... hakkında, T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,