Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8438 K.2019/11542

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra hükümleri temyiz ettiğinden, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince, sanık ...’nin temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Eylemi birden fazla kişi ile gerçekleştiren sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması ve olay yeri güvenlik kamera kayıtlarına göre, sanığın eylemi 04:17 sıralarında gerçekleştirdiğinin tespit edildiği, kamera saatinin güncel olmadığına ilişkin dosya kapsamında herhangi bir tespit, bilgi ya da belgeye rastlanmadığı, suç tarihinde UYAP sisteminden elde edilen verilere göre güneş doğuş saatinin yaz saati uygulaması ile birlikte 06:29 olduğu dikkate alındığında sanık hakkında TCK’nun 143 ve 116/4 maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamış, hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı,

CMK'nun 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.