Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8457 K.2019/12808

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların, inşaat alanında bulunan inşaat demirlerini çalmaya çalışmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 142/1-e maddesine konu hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen aynı Kanun'un 141/1 maddesi uyarınca cezalandırılmaları sonucu yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

2- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11 maddesi uyarınca denetim süresi içerisinde yeniden suç işleyen sanıklar hakkındaki hükümlerin aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken belirlenen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi,

3- Sanıklar hakkında belirlenen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine rağmen 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,

5- Kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdur ...'in gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması,