Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8498 K.2019/11469

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçların 22/11/2012 tarihinde işlenmesine ve sanığın 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce yürürlükte bulunan ve lehine olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesine aykırı olarak 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 3 yıl ay hapis cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

3-Önceki hükümler sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 22/11/2012 yerine 21/11/2012 olarak belirtilmesi,

5-Gerekçeli karar başlığında suçların işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,