Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8559 K.2019/11574

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’ nun 20/11/2018 tarih, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun, olay tarihinde aksi ispat edilemeyen savunmasına göre gündüzleyin 08:00 sıralarında mağdurun camları açık ve kapıları kilitli olmayan aracından oto teybi çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26/11/2013 tarih 2013/521 Karar ve 26/11/2013 tarih 2013/522 Karar Karar sayılı kararlarında ifade ve kabul edilen ilkeler çerçevesinde somut olaya ilişkin oto teybinin niteliği açıklığa kavuşturulup sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 142/1-e maddelerinden hangisi kapsamında kalacağı belirlenip TCK’nın 141/1 maddesi kapsamında kalan suçu oluşturduğu kanaatine varıldığı takdirde;

hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,