Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8677 K.2019/10991

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihine göre suça konu eşyanın değerinin az olarak kabul edilmesinin mümkün olmamasına rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanması sonucu sanık hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, gerekçeli karar başlığında; kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdur ...'ın şikayetçi, sanık müdafiinin ise vekil olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir hatalar olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Önceki hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,