Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8684 K.2019/11343

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında mahkemece 07.06.2006 tarihinde verilen hükümde mahkum olduğu 1 yıl hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nun 50. maddesi gereğince 7.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, hükmün sanık temyizi üzerine T.C.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 13.02.2009 tarih, 2008/26171 Esas ve 2009/2440 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle diğer yönleri incelenmeksizin bozma kararı verildiği, mahkemece sanık hakkında 16.06.2009 tarihinde 1 yıl hapis cezası hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı anlaşılmakla;

sanık hakkında 07.06.2006 tarihinde verilen hükmün 5237 sayılı TCK’nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi kararı sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, açıklanan hükümde de CMK’nun 326/son maddesi gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 50. maddesi uyarınca adli para cezası kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,