KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/8700 E., 2019/10911 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
05.08.2017 tarihli ve 30145 Mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21. maddesiyle. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu madde 291’de düzenlenen 7 günlük temyiz süresi, 15 güne çıkarılmıştır. Dolayısıyla.
5271 sayılı CMK’nun temyiz hükümlerine tabi olan kararların temyiz süresi 15 gün olup, 05.08.2017 tarihli yasal değişikliğin yapıldığı tarihte ve sonrasında verilecek kararlar hakkında uygulanacaktır. Fakat 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar ve bu kararlarla ilgili Yargıtay’ın bozma kararları sonrasında yapılan yargılamaya göre verilecek yeni kararlar, 1412 sayılı mülga CMUK’da yer alan temyiz hükümlerine tabidir.
Mahkemece kısa karar ve gerekçeli kararda temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilerek tarafların yanıltılması nedeniyle, sanığın temyiz dilekçesinin süresi içinde olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;
Sanığın, müşteki ...’un bilgisayarını çaldığı ve Tekbir Kırtasiye’ye sattığı, yapılan araştırma sonucu suça sürüklenen çocuğun babasının dava konusu bilgisayarın Tekbir Kırtasiye’de olabileceğini bildirmesi üzerine, müştekinin bilgisayarının Tekbir Kırtasiye’den alınarak müştekiye iade edildiği ve Tekbir Kırtasiye’nin zararının karşılanmadığının anlaşılması karşında; iyiniyetli 3. şahsın zararının karşılanmadığı gözetilerek tam bir iade söz konusu olmayacağından TCK'nun 168. maddesinin uygulanmaması yerinde olduğundan o yer Cumhuriyet Savcısı'nın bu yöndeki temyiz talebine iştirak edilmemiştir.
Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nun 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/8700, K. 2019/10911, 19 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama