Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8709 K.2019/9989

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizin 04/06/2018 tarihli ilamındaki 1. bozma nedeninin “11/08/2013 tarihli tutanak içeriğine göre sanıklardan ...'ün yakalandıktan sonra üzerinden çıkan ziynet eşyalarını çaldığı yeri göstererek müştekilere iadeyi sağladığı fakat müştekinin eşi olan ...'nun alınan ek beyanına göre evinde bulunan tansiyon aleti, 4 adet bayan kol saati, steteskop ve çeşitli ziynet eşyalarının da çalınmış olduğunu, bu eşyaların hiçbir şekilde iade edilmediğini beyan etmesi karşısında;

gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı müştekilerden sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,” şeklinde olduğu,

mağdurlar ... ile ...’nun 17/01/2019 tarihli celsedeki ifadelerinde, evlerinden çalınan eşyanın bir kısmının iade edildiğini, şikayetlerinin olmadığını, etkin pişmanlık hükümleri yönünden takdirin mahkemeye ait olduğunu belirttikleri, buna göre soruşturma aşamasında mağdurun zararını kısmen gideren sanık ... hakkında, mağdurların kısmi iadeye muvafakat göstermeleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nin 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekirken; zararın kovuşturma başladıktan sonra fakat hüküm verilmeden önce giderildiğinden bahisle 168/2-3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinin (a), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanığın sarfına sebep olduğu 14,00 TL yargılama giderinin, 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nin 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,